


خداوند مقرب ترین بندگان خویش را از میان عشاق بر می گزیند و هم آنانند که گره کور دنیا را به معجز عشق می گشایند. سید مرتضی آوینی

پی نوشت: توضیح دادن درباره طرح را نمی پسندم. به قول یک دوست نمی شود هنرمند را به هنرش سنجاق کرد و هر جا برد! اما گاهی گفتن اینکه با چه حسی یک کار را انجام داده ای به گمانم بی تاثیر نیست. در مورد طرح فوق فونت لاتین و چیدمانش حسی از قدرت و خشونت به من می دهد. درست مثل رگه های سرخ چشم یک فرد عصبانی! و فونت ملایم نستعلیق با آن نحوه چیدمان چیزی شبیه به آسمان و باد و پرنده را برایم تداعی می کند. ترکیب این دو یعنی خشونت برای آزادی! درست و غلطش بماند.
